Vrjidag 29 april
Dag 4 Rio - Kylinni km 304 -398 94 km
Een saaie fietsdag, maarrrr.... het zonnetje scheen.
Dit was het weer, dat eigenlijk al een paar weken zou moeten zijn. maar zoals in Nederland het weer in positieve zin van slag is, zo is het in Griekenland in negatieve zin van slag
De eerste 20 km waren wel aardig. Vlak langs de kust door arme dorpjes. Er is te weinig strand om toeristen te trekken.
Daarna moest ik het grote deel rijden langs een drukke nationale route.
Veel verkeersgeraas en weinig te zien.
De laaatste 10 km waren heel sneaky.
Je denkt nog een klein half uurtje en dan ben ik vroeg op de camping.
Maar dit was vals plat op zijn best!
Ik ging twijfelen aan de fiets, de wind had ik tegen, ik voelde me ook niet lekker, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten of gedronken, ik had te weinig pauzes genomen.
Op het laatst reed ik in de lichtste versnelling en zag nog niet dat het errg steil naar boven ging.
Eindelijk kon ik van me afkijken en toen zag ik pas wat een diepte ik naast me had.
De afdaling naar beneden was wel met diverse haarspeldbochten viel je naar beneden.
Het slechte nieuws is dat ik die steile helling morgen weer moet nemen en wel s'ochtends om half 7' omdat de boot om 8 uur vertrekt..
Als ik morgen ga, want de maag speelt nu wel zoveel op, dat ik niks heb kunnen eten.
De camping is wel een erg luxe met een schitterend strand. ik had ook nog tijd om even in de'zon te zitten.
Een fietstocht door Griekenland, Italie, Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland. Deze rit was gepland op 2400 km in 30 fietsdagen en 5 rustdagen, met een gemiddelde van 80 km p/dag. Uiteindelijk werden het 2717km met een gemiddelde van ruim 90 km p/d
zondag 1 mei 2011
Dag 2 Levadia - Itea
Woensdag 27 april km119 - 187 km 68 km gem 17 km / u
Inderdaad slecht weer. Vanmorgen stroomde het.
Omdat ik een probleempje had met een van de tassen ging ik pas om half elf op pad
.Een erg aardige Griek heeft me geholpen aan een 4mm langer boutje,waarmee het de tas weer goed was vast te zetten.
Het was toen al iets minder gaan regenen. Het ergste van die regen is niet tijdens het klimmen, want je wordt dan toch wel nat van het zweten, maar de afdaling is vreselijk koud. B
oven op de berg in Arochova op 1000 m hoogte was het maar 9 graad en je zit volop in de wolken met dus 0 meter uitzicht. Erg jammer want het uitzicht zou mooi zijn geweest.
Door de vele regen en het slechte zicht geen mooie foto kunnen nemen.
Tijdens de afdalin g in Delphi was het al wel een stuk beter, maar was ik zo koud dat ik daar weinig oog voor had.
Daarom eerst maar een flinke warme maaltijd genomen en een warm vest uit de tas gehaald
Op de camping een flinke warme douche en dan is alles weer ok. Nu bij de tent heerlijk genieten van het uitzicht en het klotsen van de branding.
Morgen 90 km langs de noordkust van de golf van Korinthe. Redelijk vlak maar wel mooi. Het weer zou iets beter worden
Inderdaad slecht weer. Vanmorgen stroomde het.
Omdat ik een probleempje had met een van de tassen ging ik pas om half elf op pad
.Een erg aardige Griek heeft me geholpen aan een 4mm langer boutje,waarmee het de tas weer goed was vast te zetten.
Het was toen al iets minder gaan regenen. Het ergste van die regen is niet tijdens het klimmen, want je wordt dan toch wel nat van het zweten, maar de afdaling is vreselijk koud. B
oven op de berg in Arochova op 1000 m hoogte was het maar 9 graad en je zit volop in de wolken met dus 0 meter uitzicht. Erg jammer want het uitzicht zou mooi zijn geweest.
Door de vele regen en het slechte zicht geen mooie foto kunnen nemen.
Tijdens de afdalin g in Delphi was het al wel een stuk beter, maar was ik zo koud dat ik daar weinig oog voor had.
Daarom eerst maar een flinke warme maaltijd genomen en een warm vest uit de tas gehaald
Op de camping een flinke warme douche en dan is alles weer ok. Nu bij de tent heerlijk genieten van het uitzicht en het klotsen van de branding.
Morgen 90 km langs de noordkust van de golf van Korinthe. Redelijk vlak maar wel mooi. Het weer zou iets beter worden
Dag 3 Itea - Rio
donderdag 28 April
Itea - Rio km 191 - 291 100 km gem 20 km/u
s'Nachts begon het weer te regenen en dat deed het nog toen ik om 7 uur opstond.
Nadat de tent was ingepakt en de fiets klaar voor vetrek miezerde het nog steeds en dat bleef het nog 2 uurtjes doen.
Om 12 uur voelde ik iets van een zon door de wolken prikken. Twee uurtjes later werd het dan toch zomer. Gelijk werd de tocht ook veel mooier. De natuur krijgt meer kleur en het uitzicht was ook fantastisch.
De kustweg langs de noordkant van de golf van Korinthe is prachtig.
De weg volgt de bergen, waardoor je soms diep onder je de zee zag en aan de ander kant rechtomhoog keek tegen hoge rotswanden. Betekende wel soms venijnige klimmetjes.
Vanaf Agio Nikolaos kon je de beroemde brug van Rio naar Antirrio al op een afstand van 50 km zien.
Deze grootste hangbrug van Europa met 4 peilers is aardbeving bestendig gemaakt door de 4 peilers te bouwen op een grote glijplaat.
Beweegt de aarde dan glydt de aarde onder de peiler door.
Bij de brug is te zien hoe gigantisch groot die is. Indrukwekkend
Begin maart had ik de camping gebeld of ze open waren en dat waren ze na pasen. Maar bij de receptie kreeg ik te horen dat ze toch niet geopend waren met een hele klaagzang erbij dat het zo slecht ging in Griekenland en dat ze weer terug moesten naar de drachmen. Na heel lang praten klaagzangen aanhoren en weigeren deed ik dan een beroep op hun gastvrijheid. Dat veranderde de zaak.
Hij ging gelijk bellen met zijn mamma en die vond het goed, dat ik voor 5 euro kwam staan.
Het geeft wel aan hoe moeilijk veel Grieken hebben met de huidige situatie. De afgelopen 3 maanden'had hij nog geen 1000 euro verdient.
Morgen naar Kylini 87 km.
Itea - Rio km 191 - 291 100 km gem 20 km/u
s'Nachts begon het weer te regenen en dat deed het nog toen ik om 7 uur opstond.
Nadat de tent was ingepakt en de fiets klaar voor vetrek miezerde het nog steeds en dat bleef het nog 2 uurtjes doen.
Om 12 uur voelde ik iets van een zon door de wolken prikken. Twee uurtjes later werd het dan toch zomer. Gelijk werd de tocht ook veel mooier. De natuur krijgt meer kleur en het uitzicht was ook fantastisch.
De kustweg langs de noordkant van de golf van Korinthe is prachtig.
De weg volgt de bergen, waardoor je soms diep onder je de zee zag en aan de ander kant rechtomhoog keek tegen hoge rotswanden. Betekende wel soms venijnige klimmetjes.
Vanaf Agio Nikolaos kon je de beroemde brug van Rio naar Antirrio al op een afstand van 50 km zien.
Deze grootste hangbrug van Europa met 4 peilers is aardbeving bestendig gemaakt door de 4 peilers te bouwen op een grote glijplaat.
Beweegt de aarde dan glydt de aarde onder de peiler door.
Bij de brug is te zien hoe gigantisch groot die is. Indrukwekkend
Begin maart had ik de camping gebeld of ze open waren en dat waren ze na pasen. Maar bij de receptie kreeg ik te horen dat ze toch niet geopend waren met een hele klaagzang erbij dat het zo slecht ging in Griekenland en dat ze weer terug moesten naar de drachmen. Na heel lang praten klaagzangen aanhoren en weigeren deed ik dan een beroep op hun gastvrijheid. Dat veranderde de zaak.
Hij ging gelijk bellen met zijn mamma en die vond het goed, dat ik voor 5 euro kwam staan.
Het geeft wel aan hoe moeilijk veel Grieken hebben met de huidige situatie. De afgelopen 3 maanden'had hij nog geen 1000 euro verdient.
Morgen naar Kylini 87 km.
dinsdag 26 april 2011
Dag 1 Agio Apostoli - Levadia
Dinsdag 26 april Km 0 - 116 km Gem. 20 km/u
De reis is begonnen!! Uitgewuifd door Ank ,Colette, Theo zijn zoon Wangelis en moeder Adonia.
Samen met Ank de weg afgelopen en extra afscheid genomen, want ik moet haar toch meer dan een maand missen.
Vandaag een redelijk vlakke etappe. Wel heel veel kleine heuveltjes zoiets als Zuidlimburg
Alleen aan het eind wees het navigatiesysteem een kortere weg, maar dat ging zo steil omhoog ,dat ik soms moest lopen. Uiteindelijk bleek het hotel 3 km voor Levadia te liggen en niet 3 km na Levadia. dus 6 km teveel gereden en een onnodig zware klim
Nou ja zijn ergere dingen.
Lekker lux in een hotel, want in de hele omgeving geen camping. Dus geen tent opzetten en geen eten te koken en lekker behaaglijk onderuit op de bank EN internet.
Op de foto de vlakke aanloop naar de bergen op de achtergrond.
Dat wat me morgen te wachten staat. Ook de donkere woken, want de hele dag wordt er regen verwacht. Gelukkig een korte etappe van nog geen 70 km.
De reis is begonnen!! Uitgewuifd door Ank ,Colette, Theo zijn zoon Wangelis en moeder Adonia.
Samen met Ank de weg afgelopen en extra afscheid genomen, want ik moet haar toch meer dan een maand missen.
Vandaag een redelijk vlakke etappe. Wel heel veel kleine heuveltjes zoiets als Zuidlimburg
Alleen aan het eind wees het navigatiesysteem een kortere weg, maar dat ging zo steil omhoog ,dat ik soms moest lopen. Uiteindelijk bleek het hotel 3 km voor Levadia te liggen en niet 3 km na Levadia. dus 6 km teveel gereden en een onnodig zware klim
Nou ja zijn ergere dingen.
Lekker lux in een hotel, want in de hele omgeving geen camping. Dus geen tent opzetten en geen eten te koken en lekker behaaglijk onderuit op de bank EN internet.
Op de foto de vlakke aanloop naar de bergen op de achtergrond.
Dat wat me morgen te wachten staat. Ook de donkere woken, want de hele dag wordt er regen verwacht. Gelukkig een korte etappe van nog geen 70 km.
maandag 25 april 2011
Klaar voor de reis
Morgen gaat de grote reis beginnen!
De fiets is nagekeken de tassen gepakt. Echt overbodige spulletjes neemt Ank mee terug, tassen gewogen, totaal 23 kg aan bepakking. Teveel, maar ik kan alleen nog bezuinigen op de tent, maar die is helaas nu eenmaal 4 kg.
De paasdagen zijn hier belangrijker dan kerst. Zoals in Nederland kalkoen met kerst op het menu staat, wordt hier een lam of een geit aan het spit geregen.
Zaterdagnacht eerst naar de kerk om het licht (brandende kaars) op te halen. Dan bij thuiskomst om half een 'snachts aan de soep. De volgende ochtend vroeg gaat de geit aan het spit. De hele dag blijft het gezellig met een paar Ouzo's.
Vandaag nog met de hele familie camille wezen plukken.
De fiets is nagekeken de tassen gepakt. Echt overbodige spulletjes neemt Ank mee terug, tassen gewogen, totaal 23 kg aan bepakking. Teveel, maar ik kan alleen nog bezuinigen op de tent, maar die is helaas nu eenmaal 4 kg.
De paasdagen zijn hier belangrijker dan kerst. Zoals in Nederland kalkoen met kerst op het menu staat, wordt hier een lam of een geit aan het spit geregen.
Zaterdagnacht eerst naar de kerk om het licht (brandende kaars) op te halen. Dan bij thuiskomst om half een 'snachts aan de soep. De volgende ochtend vroeg gaat de geit aan het spit. De hele dag blijft het gezellig met een paar Ouzo's.
Vandaag nog met de hele familie camille wezen plukken.
Ik probeer dagelijks een blog te schrijven.
Versturen zal zeker niet elke dag lukken.
Verzonden vanaf mijn Nokia-telefoon
zondag 17 april 2011
Rondrit Evia
Afgelopen week 12-14 april heb ik 3 dagen over Evia gefietst.
Evia is na Kreta het grootste eiland van Griekenland ongeveer ter grootte van de provincie Zuid-Holland. Echter hier wel meerdere bergen, waarvan Mount Dirfi 1775 meter hoog.
De eerste dag ging van Aghio Apostoloi,met de boot naar Evia. Na 40 km begon de eerste serieuze klim over een berg van 650 meter hoog. Na 103km een plekje opgezocht op een verlaten strand.
Dacht ik..... De tent stond maar net, toen er 2 grote auto's langs mijn tent kwam rijden en een 6-tal oudere Grieken utstapten en meteen een Griekse kermis ontstond.
Het bleken vissers te zijn, die met kleine roeibootjes de zee opgingen om te vissen.
Er was een oude Griek bij, die 35 jaar geleden in Belgie had gewerkt en waarmee ik een beetje Frans kon praten en een Griek, die vroeger in Duitsland had gewerkt. Ze zouden om 8 uur s'avonds terug zijn, dus die leed was goed te overzien.
Wat ze niet vertelden was dat ze de volgende ochtend om 5 uur een andere ploeg zou komen om ook te gaan vissen.
Desondanks heb ik lekker geslapen en was de volgende ochtend goed uitgerust.
Die dag was het een mooie warme dag, maar met veel wind, die ik meest tegen had.
Ook had ik 3 bergen van 450 m, 550m en en 300 meter. Bij elkaar heb ik 1100 meter geklommen met een totoale lengte van 99 km.
Het bleek, dat ik toch te zwaar bepakt was en keuzes moest maken om dingen thuis te laten.
Toen ik om 1900 uur eindelijk mijn tent had staan aan een mooi beekje, was ik wel aan rust toe.
De volgende ochtend om half zeven werd ik wakker met een regenbui en 2 donderklappen.
Gelukkig werd het om half acht droog en half negen scheen de zon al weer.
Daarna weer een mooie rit van 97 km en dit keer de volle wind in de rug. Wel eerst een steile berg van 250 meter over een erg slechte weg een afdaling van 150 meter en toen weer omhoog naar 650 meter.
Na 3 dagen fietsen was de conclusie: 100 km per dag is echt te veel voor mij, de gemiddelde snelheid mag best lager en minder bepakking.
Maar ben nu wel klaar voor de grote tocht.
Evia is na Kreta het grootste eiland van Griekenland ongeveer ter grootte van de provincie Zuid-Holland. Echter hier wel meerdere bergen, waarvan Mount Dirfi 1775 meter hoog.
De eerste dag ging van Aghio Apostoloi,met de boot naar Evia. Na 40 km begon de eerste serieuze klim over een berg van 650 meter hoog. Na 103km een plekje opgezocht op een verlaten strand.
Dacht ik..... De tent stond maar net, toen er 2 grote auto's langs mijn tent kwam rijden en een 6-tal oudere Grieken utstapten en meteen een Griekse kermis ontstond.
Het bleken vissers te zijn, die met kleine roeibootjes de zee opgingen om te vissen.
Er was een oude Griek bij, die 35 jaar geleden in Belgie had gewerkt en waarmee ik een beetje Frans kon praten en een Griek, die vroeger in Duitsland had gewerkt. Ze zouden om 8 uur s'avonds terug zijn, dus die leed was goed te overzien.
Wat ze niet vertelden was dat ze de volgende ochtend om 5 uur een andere ploeg zou komen om ook te gaan vissen.
Desondanks heb ik lekker geslapen en was de volgende ochtend goed uitgerust.
Die dag was het een mooie warme dag, maar met veel wind, die ik meest tegen had.
Ook had ik 3 bergen van 450 m, 550m en en 300 meter. Bij elkaar heb ik 1100 meter geklommen met een totoale lengte van 99 km.
Het bleek, dat ik toch te zwaar bepakt was en keuzes moest maken om dingen thuis te laten.
Toen ik om 1900 uur eindelijk mijn tent had staan aan een mooi beekje, was ik wel aan rust toe.
De volgende ochtend om half zeven werd ik wakker met een regenbui en 2 donderklappen.
Gelukkig werd het om half acht droog en half negen scheen de zon al weer.
Daarna weer een mooie rit van 97 km en dit keer de volle wind in de rug. Wel eerst een steile berg van 250 meter over een erg slechte weg een afdaling van 150 meter en toen weer omhoog naar 650 meter.
Na 3 dagen fietsen was de conclusie: 100 km per dag is echt te veel voor mij, de gemiddelde snelheid mag best lager en minder bepakking.
Maar ben nu wel klaar voor de grote tocht.
woensdag 6 april 2011
Goede reis en aankomst
Altijd spannend zo'n reis en zeker als een fiets en een grote zak met bepakking mee moet.
Helaas waren ze niet zo soepel bij Olympic Air dat ze een overgewicht van 4 kg toestonden en we een redelijk forse bijdrage moesten betalen voor dit overgewicht, maar ja we hadden alles toch wel nodig wat ingepakt was.
Op Schiphol konden we zien dat de fiets in het vliegtuig geladen werd en ook het grote pak met mijn fietstassen.
Na een vlotte vlucht hadden we als eerste de fiets en de bepakking. De fiets was zonder schade meegekomen.
Toch wel een hele opluchting, dat alles zo goed en vlekkeloos was verlopen.
De volgende dag al een mooie wandeling in de buurt gemaakt en daar was het volop lente. Wat een bloemenpracht. Ank kon er wel uren van genieten.
Volgende week een 3-daagse tocht over het eiland Evia, waarvan ik een kort verslag zal schrijven en ondertussen nog stukjes fietsen om de conditie op peil te houden.
Tot volgende week
Helaas waren ze niet zo soepel bij Olympic Air dat ze een overgewicht van 4 kg toestonden en we een redelijk forse bijdrage moesten betalen voor dit overgewicht, maar ja we hadden alles toch wel nodig wat ingepakt was.
Op Schiphol konden we zien dat de fiets in het vliegtuig geladen werd en ook het grote pak met mijn fietstassen.
Na een vlotte vlucht hadden we als eerste de fiets en de bepakking. De fiets was zonder schade meegekomen.
Toch wel een hele opluchting, dat alles zo goed en vlekkeloos was verlopen.
De volgende dag al een mooie wandeling in de buurt gemaakt en daar was het volop lente. Wat een bloemenpracht. Ank kon er wel uren van genieten.
Volgende week een 3-daagse tocht over het eiland Evia, waarvan ik een kort verslag zal schrijven en ondertussen nog stukjes fietsen om de conditie op peil te houden.
Tot volgende week
Abonneren op:
Posts (Atom)
















